برف و یخبندان را جدی نگرفتیم

وظیفه ستاد بحران چیست؟ یکسری وظایف؛ وظایف عمومی، مردمی و اجتماعی است و یکسری وظایف هم مربوط به نهادهای عمومی و دولتی است. رسیدگی، آماده بودن و در اختیار داشتن تجهیزات لازم برای فضاهای بحران‌آمیز مثل وقوع زلزله، برف، سرما، یخبندان، فرونشست زمین، سیلاب و هزاران مورد خاص دیگر تنها امدادرسانی معمولی را نمی‌طلبد. در واقع شرایط مکانی و زمانی طوری هم پیچیدگی پیدا می‌کند که امکان ارائه خدمات فردی و انفرادی وجود ندارد. بلکه باید خدمات امدادی سازمانی در اختیار حادثه دیدگان قرار بگیرد. نکته دوم اینکه بخشی از خدمات داخلی و برخی خدمات برون شهری هستند.

سازمان‌ بحران در خدمات داخلی شهرهای بزرگ معمولا شهرداران هستند و در شهر تهران نیز شهردار خدمات‌رسانی داخلی را در درون شهر تهران مدیریت کرده و در قالب سازمان بحران آن را ارائه می‌دهد. یکسری از اقدامات امدادی برای افرادی که در معرض بحران قرار گرفته‌اند، در فضاهای بیرون شهری است. برای مثال جاده‌ها که امدادرسانی در این مکان‌ها به حوزه پلیس راه و وزارت راه، مسکن و شهرسازی مربوط است. ما نباید بحران در جاده‌ها را به فضای داخلی اتصال دهیم. در واقع این مساله ربطی به فضای داخلی شهری ندارد.

حوزه فضای داخلی شهری ارائه خدمات در محدوده شهری است. شهرداری تهران نمی‌تواند خدمات لازم را برای اتوبان کرج و قم ارائه دهد. درست است که در راه ماندگان شهروندان ما هستند، ولی شهرداری امکانش را ندارد. در شرح خدمات سازمانی هم این نوشته نشده است. برای اینکه هر کدام از سازمان‌ها وظایف مشخص خود را دارند، اما در تهران هم مواجه شدیم با اینکه بیش از ۸ – ۹ ساعت شهروندان در اتوبان میان شهری کرج و قم در محاصره برف قرار گرفتند،

بدون اینکه بتوانیم خدمات لازم را به آنها ارائه بدهیم. به هر دلیل امکان اینکه این شهروندان از آنجا تکان بخورند وجود ندارد، اما خدمات غذایی، بنزین و پوشاک که می‌توانستیم به آنها برسانیم. در واقع دغدغه و نگرانی مردم از گرسنگی، بی‌آبی و شرایط سخت است، چون آنها که آمادگی نداشتند در چنین بحرانی گیر کنند. ما باید خدمات و ظرفیت لازم را در همان مقطع بدهیم. اصلا کسی نمی‌گوید که آنها را به مکان‌های امن‌تر منتقل کنیم، اما در حد غذا، بنزین و پوشاک می‌توانستیم خدمات برسانیم. سازمان بحران کارش این است. فرقی نمی‌کند چه در اتوبان کرج و چه در اتوبان قزوین. با یکی از دوستان دو شب گذشته حرف می‌زدم که در اتوبانی مانده بود و می‌گفت ۱۰ دقیقه ماشین را روشن و دوباره خاموش می‌کردیم تا گرم شویم. سرما نفسمان را بریده بود.

سازمان بحران و پلیس راهبر باید با تمهیداتی خدمات‌رسانی را انجام می‌داد تا فضای عبور و مرور باز شود. شهروندان و مسئولان ما می‌دانستند که برف و یخبندان در راه است، در حالی که نه شهروندان و نه متولیان امر این مساله را جدی نگرفتند. با وجود این، در امر بحران و امور رسیدگی به بحران‌زده‌ها ارائه خدمات مردمی جایگاه ویژه خود را دارد و صرف نظر از اینکه چه کسی وظیفه قانونی دارد؛ باید خدمات مردمی و مشارکت فعال نقش خود را در بحران ایفا کنند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن