ورزشی

نیکخواه بهرامی: قهرمانی در آسیا در ۲۰۰۷ نقطه عطف بسکتبال ایران بود

کاپیتان تیم ملی بسکتبال می گوید: قهرمانی در سال ۲۰۰۷ در آسیا نقطه عطف بسکتبال ایران بود.

به گزارش شوراآنلاین صمد نیکخواه بهرامی در گفت وگو با کنفدراسیون بسکتبال آسیا به نکات جالبی از شرایط خود، بسکتبال ایران و دلایل موفقیت آن در سال های اخیر صحبت کرد که در زیر می خوانید:

 صمد قبل از حضور در بین تیم های برتر رده بندی منطقه آسیا / اقیانوسیه ، روزهای جوانی خود را به یاد می آورد که در آن او و دوستانش به سختی می توانستند بسکتبال ایران را در آنجایی پیدا کنند که امروز است.  بسکتبال در آن زمان هنوز یک ورزش بزرگ در ایران نبود، اما صمد به پتانسیل خود اعتقاد داشت.

*اذیت می شدم وقتی در تلویزیون در مورد بسکتبال صحبت نمی کردند

 صمد گفت: می توانم به یاد داشته باشم ، در آن زمان بسکتبال در ایران حرفه ای نبود. بازیکنان خیلی پول نمی گرفتند و بیشتر بازیکنان شغل دیگری در کنار آن داشتند. من شاید ۱۵ تا ۱۷ ساله بودم که بسکتبال ایران جایی در آسیا ، حتی در غرب آسیا نداشت. واقعاً رنج می بردم وقتی دیدم همه در مورد هر ورزش دیگری در تلویزیون صحبت می کنند و خبری از بسکتبال نیست، اما من واقعاً به خودمان اعتقاد داشتم و می دانستم بسکتبالیست های ایران از هوش و شعور بالایی برخوردار هستند. بنابراین فقط فکر می کردم اگر آنها کمی بیشتر به بسکتبال و ما اهمیت دهند، می توانیم کاری انجام دهیم.

 صمد به یاد می  آورد که روزی با دوست  خود به عنوان یک نوجوان در مورد تبدیل شدن به یک بازیکن حرفه ای، بازی در خارج از کشور، داشتن راننده، پول زیادی، معروف بودن و شناخته شدن در خواب و صحبت با او صحبت کرد.

 آن زمان همه یک خواب بود، اما رفته رفته  همه چیز شروع به تغییر کرد.

 نه تنها بازیکنان نسل صمد بر تمرین سخت متمرکز بودند بلکه بازیکنان نسل قبلی که به مربی تبدیل شده بودند هم  همین ذهنیت را داشتند.  آنها تعداد جلسات تمرین را از ۳-۴ روز معمول در هفته به دو بار در روز افزایش دادند.

 وی توضیح داد: من وقتی به تیم ملی رسیدم ، ۱۷-۱۸ ساله و خیلی جوان بودم. هرگز نخواستم مانند یک بازیکن جوان در تیم باشم، بلکه فقط می خواستم بازیکن اصلی باشم. یادم می آید که آن زمان به اندازه دو نفر تمرین می کردم. نه برای یک ماه یا دو ماه یا برای یک دوره کوتاه مدت. چون می خواستم همه به خاطر بازی ام به من احترام بگذارند، نه به خاطر سن یا قد من و نه به این دلیل که قوی بودم. من فقط می خواستم هر بار که به بازی می آیم ، تغییری ایجاد کنم.

می خواستم به همه ثابت کنم می توانم بازی را تغییر دهم   

صمد می گوید کار سختی بود که این شخصیت را برای خودم ایجاد کنم که فقط به همه ثابت کنم که می توانند روی من حساب کنند تا بازی را تغییر دهم. ثابت کنم که اگر در زمین هستم و خارج از آن هستم ، تفاوت ها چیست.

او در مورد زمان اردوهای تیم ملی هم صحبت کرده است: “به یاد دارم زمانی که اردو می رفتم از نظر جسمی آنقدر قوی نبودم. بعضی از بازیکنان مسن تر نمی خواستند جایگاه خود را از دست بدهند  که این طبیعی است. آنها به من سخت می گرفتند و درگیری زیاد بود، به همین دلیل من و برادرم چهار ساعت به اتاق وزنه می رفتیم و تا عضلات مان قوی تر شود.

 تابستان سال بعد که به اردو رفتم، همه رامی زدم و تحت فشار قرار می دادم. بعد یادم است مربی به من گفت شما جوان هستید و نمی توانید مثل همه ضربه بزنید اما من نمی خواستم به همه ضربه بزنم.  من تازه بزرگ شده بودم و به بدنم عادت نکرده بودم. این کار خیلی سخت بود. نمی خواستم به کسی بی احترامی کنم اما من جوان بودم و وزن و عضلات زیادی اضافه کرده بودم.

 سرانجام کار به سال ۲۰۰۷ رسید صمد و ایران با پیروزی در جام ملت های آسیا در توکوشیما با کمترین انتظار اولین عنوان قهرمانی خود را کسب و روند تاریخ را تغییر دادند.

 صمد در مورد آن سال می گوید: ما بازیکنان جوان و بازیکنان باتجربه ای داشتیم کهناگهان همه بازیکنان باتجربه یک به یک آسیب دیدند و اردو را ترک کردند و یادم است که روزنامه ها  و همه  می گفتند این تیم هرگز به دور دوم نمی رسد، چون جوان بودیم و تجربه خوبی نداشتیم.

ترومن ذهنیت بازیکنان را تغییر داد 

 ستاره بسکتبال ایران اما می گوید: در اردو همه ما خودمان را باور کردیم زیرا عملکرد بسیار خوبی داشتیم. رایکو ترومن مربی بسیار خوبی بود. او ذهنیت بازیکن را تغییر داد تا فکر کنند که ما می توانیم این کار را انجام دهیم. فرقی نمی کرد ما جوان بودیم یا  بی تجربه، هر چه بود تیم خوبی داشتیم و تمرین می کردیم. بنابراین ما به مسابقات راه یافتیم و همه را شکست دادیم.

 رویارویی در فینال مقابل لبنان فراتر از آن چیزی بود که هرکدام از بچه ها تصور می کردند.

نمی دانستم المپیک چیست

 “من نمی دانستم که المپیک چیست، اما   می خواستم به المپیک بروم. ما حتی نمی توانستیم آنچه را که برای ما اتفاق می افتد را لمس یا احساس کنیم. به یاد دارم که [رئیس فدراسیون ] روی تخته نوشت که اگر برنده شویم ، بلیت المپیک را می گیریم و زندگی حرفه ای ما تغییر می یابد.  بنابراین به بازی رفتیم و لبنان را شکست دادیم و خیلی خوشحال بودیم.

 وی ادامه داد: سال بعد ، من در المپیک در رژه مراسم افتتاحیه قدم می زدم و به آینده فکر می کردم. می توانم بگویم که معیار بسکتبال ایران آن قهرمانی بود زیرا بعد از آن همه تیم های آسیا به ما احترام می گذاشتند و در ایران هم  به ما اعتقاد پیدا کردند.

 به همین دلیل و دلایل دیگر، عنوان قهرمانی آسیا ۲۰۰۷ همیشه جایگاه ویژه ای را در قلب صمد خواهد داشت.

 صمد درباره تجربه خود در جام ملتهای آسیا گفت: “این اولین عنوان ما بود. فکر می کنم که نقطه عطف بسکتبال ایران همانجا بود. آیدین برادرم هم با من در آنجا بود تا بهترین حالت برای من باشد. شاید من نتوانم هیچ کدام از آن بازی ها را بخاطر بیاورم ، اما خیلی موقعیت ها را به خاطر می آورم و به یاد دارم.  تصاویر زیادی از سال ۲۰۰۷ در ذهن من است.

 این عنوان فرصتی را برای صمد و تیم ملی فراهم کرد تا در سرتاسر جهان بازی کنند ، چه در لیگ تابستانی NBA، چه در اروپا و چه استرالیا.  آنها باید صربستان را شکست دهند.

قهرمانی برای بار دوم آسانتر بود

 می گویند دفاع از عنوان قهرمانی سخت تر از کسب قهرمانی است ، اما صمد مخالف آن است.

 او گفت: بار دوم [در سال ۲۰۰۹] خیلی آسان بود. من به شما می گویم ، ما اعتماد زیادی به خودمان  داشتیم.

 “وقتی در سال ۲۰۰۷ پیروز شدیم ، همه در مورد چگونگی پیشرفت چین با تیم کامل صحبت می کردند و این تنها چیزی بود که ما را برای آن دو سال آزار داد. بنابراین وقتی در فینال ۲۰۰۹ چین با هم روبرو شدیم.  فینال، آنها را شکست دادیم. فکر می کنم شکست چین در آن زمان تقریبا غیرممکن بود اما من نمی توانم این را بگویم.ما می توانستیم مقابل آنها بازی کنیم ، چون حامد مقابل یائو بازی می کرد و کار ما راحت تر شده بود. من واقعاً دلم برای بازی با چین با بهترین نسل شان تنگ شده است.

فقط فادی الخطیب رقیب من بود

 صمد همچنین به فادی الخطیب لبنان نیز علاقه زیادی دارد ، به گفته وی آنها  همیشه رقابتی دوستانه داشته اند.

 “فادی قبل از من نامی برای خودش داشت و آنها همیشه صحبت می کردند که او بهترین بازیکن آسیاست. [وقتی من جوان تر بودم] هیچ اسم و رسمی نداشتم و هیچ کس من را نمی شناخت. من می دانستم که اگر می خواهم کسی باشم، باید در سطح فادی بازی کنم یا شاید حتی بهتر از او.

 من می دانم که او به من احترام زیادی می گذارد و من نیز خیلی به او احترام می گذارم. یادم می آید او بسیار ترسناک بود زیرا وقتی که من بازیکن تیم ملی شدم او بهترین بازیکن لبنان بود و لبنان یکی از بهترین تیم های آسیا.  آنها هر بار به فینال می رفتند.

 “من به عنوان هوادار بودم و او را تماشا می کردم ، دیدم او چقدر جنگنده است و چقدر سخت پیش می رود ، بنابراین من فقط می خواستم از او بهتر باشم. واقعاً سخت تمرین می کردم. با هیچ بازیکنی در ایران رقابت نمی کردم و فقط فادی دا تصور می کردم. من فکر می کنم من خاطرات خوبی در برابر او دارم و شما باید از او در مورد آن سؤال کنید!”

باید خیلی از کامرانی یاد کنم، او رهبر واقعی بود

 صمد در مورد کامرانی هم اینگونه می گوید: من باید نام او را خیلی ذکر کنم زیرا کاری که او برای بسکتبال ایران انجام داده است واقعاً متفاوت است. یادم می آید که وقتی با او بازی کردم کار برای من آسان بود.

 وی ادامه می دهد: به یاد ندارم که هیچ وقت مربی به مهدی بگوید که چه کاری را انجام دهد. آنها فقط تیم را به او می سپارند و او می داند چگونه تیم را هدایت کند. چه موقع باید سرعت تیم را تغییر داد، چه موقع  بازی را سریع انجام دهد، چه موقع آخرین شوت را بزند، او واقعاً یک رهبر بود.

اسطوره ایرانی که در هفت جام ملت های آسیا بازی کرده، درباره آینده بسکتبال ایران نیز صحبت کرده است ، به خصوص در مورد بهنام یخچالی که در فصل آینده در اروپا بازی خواهد کرد. وی در مورد مشکلات بازی در اروپا به عنوان یک آسیایی تأکید دارد، اما این اطمینان را داشت که بهنام می تواند موفق شود و راه را برای بسیاری دیگر هموار کند.

هرچه دارم از هواداران است

 صمد همچنین صحبتی را با هواداران انجام داده است: بدون هواداران، من صمد نیکخواه بهرامی را دوست ندارم. آنها هر وقت مرا در خیابان ها می شناسند ، سلام می کنند و می خواهند عکس بگیرند، می خواهند یک امضا کنند اما چیزهای زیادی می دهند. شاید  آنها فکر می کنند که برای من چیز خاصی است که  عکس بگیرند، اما نمی دانند چقدر انرژی به من می دهند تا در این سطح عالی بمانم و آنها را مفتخر کنم. اکثر چیزهایی که الان دارم، در واقع همه چیزها به خاطر آنها است.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن